Zoeken
De 7 sacramenten - Doopsel

Opnieuw geboren worden – De 7 sacramenten te kijk

Tentoonstelling Sint-Quintinuskathedraal, Hasselt – 4 maart 2011

Met de tentoonstelling Opnieuw geboren worden – De 7 sacramenten te kijk doken we, als studenten van de Stedelijke Academie voor Schone Kunsten in Hasselt, in het thema van hergeboorte, spiritualiteit en symboliek. Elk sacrament werd vertaald naar hedendaagse beelden en beleving. Zelf kreeg ik de kans om mee te werken aan drie van de zeven sacramenten: het doopsel, het vormsel en het huwelijk.

Het verhaal achter het werk

De expositie vond plaats op een bijzondere locatie: de imposante Sint-Quintinuskathedraal in het centrum van Hasselt. Wat begon als een schoolopdracht groeide uit tot een indrukwekkend kunstproject met een ongekende opkomst. Bijna de hele kerk zat vol tijdens de opening – zelden heb ik zoveel mensen zó geboeid naar studentenwerk zien kijken. Voor mij persoonlijk was het extra speciaal: mijn werk kreeg een vermelding onder mijn eigen naam ill graff design, en enkele van mijn beelden werden zelfs gedrukt op de officiële kaarten die bezoekers mee naar huis konden nemen.

Het thema ‘opnieuw geboren worden’ was in dit project geen vaag spiritueel concept, maar juist iets tastbaars. In elk werk zochten we naar het menselijke, het zintuiglijke en het symbolische. Momenten waarop je als mens een nieuwe fase in stapt, of letterlijk wordt ‘herboren’.

Hoe is het tot stand gekomen?

Doopsel: Het beeld van het doopsel werd gecreëerd met behulp van een beamer en een werkende douche. Terwijl de persoon onder de waterstraal stond, werd de doopformule geprojecteerd op het lichaam. De combinatie van stromend water, schaduw en typografie zorgde voor een gelaagd beeld waarin kwetsbaarheid, overgave en ritueel samenkomen.

Vormsel: Deze groepsfoto is extra bijzonder omdat de jongeren op de foto daadwerkelijk hun vormsel deden dat jaar. Hun expressie, lichaamstaal en positionering brengen een gevoel van saamhorigheid, verwachting en volwassenwording – zonder te poseren, maar puur zoals ze zijn.

Huwelijk: Het huwelijk werd verbeeld door twee modellen te fotograferen liggend op de vloer van de kathedraal, recht bovenop de eeuwenoude grafstenen. Vanuit vogelperspectief op een tafel maakte ik tientallen foto’s, die ik later digitaal heb samengevoegd tot één monumentale compositie van 3 meter hoog. Het beeld staat symbool voor de belofte ‘tot de dood ons scheidt’ – letterlijk ingebed in steen.

Resultaat
De combinatie van fotografie, projectie, tekst en locatie maakte dit project tot een echte totaalervaring. Het was confronterend, ingetogen en tegelijkertijd groots. Een van die zeldzame momenten waarop alles samenvalt – het thema, de plek, het publiek en het werk.